ΤΑ ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ

Μακάρι να ήταν οι διαπιστώσεις μας υπερβολικές. Αυτό ευχόμασταν κάθε φορά που γράφαμε: Μακάρι να διαψευσθούμε! Όταν προειδοποιούσαμε για «το φόβητρο του χρέους, ένα σύστημα καλύτερο από την αποικιοκρατία», το Αλογοσκούφειο, τότε, υπουργείο Οικονομικών συνέχιζε στο κόκκινο το δανεισμό της χώρας. Όταν γράφαμε, ομοίως, πως «η έλλειψη ευρύτερης στρατηγικής για τη χώρα, δηλαδή για την οικονομία, την εργασία, την παιδεία, την ασφάλεια, την πληθυσμιακή ανάπτυξη, τη θέση της Ελλάδας στο διεθνες γίγνεσθαι, δημιουργεί μια πολύ επικίνδυνη κατάσταση για την εθνική μας επιβίωση» ή όταν επισημαίναμε ότι οι Ολυμπιακοί Αγώνες «είναι μια καλοστημένη επιχείρηση καταλήστευσης των πόρων ενός μικρού λαού και φαλκίδευσης των δικαιωμάτων του», η Αθήνα βυθιζόταν στην παραισθησιογόνο ευτυχία του 2004. Κι όταν, εκεί που στον Δεκέμβρη του 2008, ανευθυνο-«έφηβοι» σχολιαστές είδαν «εξέγερση της νεολαίας», εμείς καταγράψαμε την αρχή μιας δημοκρατικής εκτροπής, αυτή δεν άργησε να καταφθάσει τον Μάη του 2010. Μα κι όταν γράφαμε «Δυστυχώς επτωχεύσαμεν», το καλοκαίρι του 2009, που ο Γ. Παπανδρέου επέλαυνε με το «λεφτά υπάρχουν», κι αν πρώτοι χτυπήσαμε στην πρώτη σελίδα τον τίτλο «Νέα (Γερμανική;) Κατοχή» (Γενάρης 2010), πάντα βαθειά μέσα μας ευχόμαστε να διαψευστούμε, τα χειρότερα να μην φθάσουν.
Δυστυχώς, η φωνή μας, όπως και η φωνή αρκετών άλλων, όσων δεν εξαγοράστηκαν και δεν ξεμυαλίστηκαν από τα καθρεφτάκια της Μεταπολίτευσης, αν και καθαρή στις διαπιστώσεις της, παρέμεινε ασθενής, ίσως λόγω της φτώχειας μας και δικής μας αδυναμίας. Κι αν τώρα, που ολόκληρη η κοινωνία μοιάζει να ξυπνά από έναν τριακονταετή λήθαργο, συναθρίσαμε αυτές τις φωνές σ’ αυτό το βιβλίο, το κάναμε  με την κρυφή ελπίδα να διαψευστούμε ετούτη τη φορά και τα χειρότερα να μην έρθουν.

FINIS GRAECIAE

Finis Graeciae ήταν ο τίτλος ενός κειμένου που δημοσίευσε ο Χρήστος Γιανναράς το 1986, πριν από εικοσιπέντε χρόνια, όταν στην χώρα μας μεσουρανούσε η made in Greece εκδοχή του σοσιαλισμού και στις πίστες ο Λευτέρης Πανταζής.
Υπάρχει μια πάγια αναγνωστική συμπεριφορά που θεωρεί θεμιτές στους συγγραφείς τις υπερβολές. Έτσι, νομίζω, ότι προσπεράστηκε ο σπαραγμός εκείνης της διατύπωσης. Όχι ως κυριολεξία.
Γι’ αυτό και συνεχίσαμε τις ζωές μας εμπιστευόμενοι τις διατυπώσεις άλλων, λιγότερο αρμόδιων αλλά και λιγότερο στενάχωρων.
Και πορευτήκαμε κι εμπορευτήκαμε δια της χρόνιας μεταφυσικής αυταπάτης ότι «η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει». Αθάνατη μεγαλουργεί στα Χρηματιστήρια, διακρίνεται στις «Ολυμπιάδες» κι επαιτεί στις Αγορές. Κι όλα αυτά στο όνομα του «πατριωτισμού»! Ενός τζαμπατζίδικου πατριωτισμού που –ακόμη και τώρα– γίνεται κομπασμός και ρητορεία.
Σήμερα, που όχι απλώς ψηλαφούμε την αλήθεια εκείνης της διατύπωσης αλλά βυθιζόμαστε στην ανομολόγητη επαλήθευσή της, επιλέγουμε και πάλι την προσπέρασή της. Finis Graeciae. Όχι γιατί μας τέλειωσαν τα δίφραγκα αλλά επειδή αρνηθήκαμε τον εαυτό μας. Γίναμε ουραγοί της νεωτερικότητας, παριστάνοντας τον εταίρο μιας συμμορίας. Επειδή το μόνο που έχουμε να υπερασπίσουμε είναι η επάνοδός μας στις Αγορές. Τίποτε άλλο.

Πολιτική αδολεσχία Ι

ΤΑ ΣΤΕΝΩΤΕΡΑ -ἐπικαιρικὰ καὶ ἐπίκαιρα

I)Ὁ δεκάλογος τοῦ καλοῦ κομματάρχη
II) Ποιός φοβᾶται τὴ δημοκρατία; Σημειώσεις περὶ δημοψηφισμάτων
III) Τὸ Νέο Σχολεῖο καὶ τὸ Παλιὸ Σύνταγμα
IV) Νεανικὴ ψῆφος καὶ νέα μεταπολίτευση
V) Γιὰ τὴν ἐκλογὴ Σαμαρᾶ
VI) Σλάβοϊ Ζίζεκ: πρὸς Ἀθηναίους Α΄ ἐπιστολὴ

ΤΑ ΕΥΡΥΤΕΡΑ -θεωρητικὰ ἐκκρίματα μετοχῆς στὴν «πόλιν»

VII) Ἀπὸ τὸ κρατικὸ στὸ δημόσιο: κριτικὴ στὴν προοπτικὴ ἑνὸς φιλελεύθερου κοινοτισμοῦ
VIIΙ) Μεταφύτευση προτεραιοτήτων: τὸ ἐπεῖγον τοῦ οἰκολογικοῦ προβλήματος, ἡ πρόσληψή του ἀπὸ τὸ ἑλλαδικὸ πολιτικὸ σύστημα καὶ τὸ περιβάλλον ὡς πατριωτισμὸς
ΙX) Ἀκάθιστος, τὸ sold out τῆς Σαρακοστῆς
X) Ἡ κοραϊκὴ «Μετακένωσις» σύμφωνα μὲ τὴ διδακτορικὴ
διατριβὴ τοῦ Ἀλέξανδρου Παπαδεροῦ στὸ Mainz τὸ 1962
XI) Ἡ πρόσληψη τοῦ Ἀχμὲτ Νταβούτογλου στὸν ἑλλαδικὸ δημόσιο λόγο
XII) Οἱ ἐναλλακτικὲς κοσμοθεωρίες τοῦ Ἀχμὲτ Νταβούτογλου

ΣΑΛΟΣ

Μια σειρά εντελώς διαφορετικών ανθρώπων απαντά στις ερωτήσεις του παρόντος αλλά σιωπηλού αναζητητή Ιωάννη Αναγνώστου, γύρω από τη ζωή και τον χαρακτήρα ενός κατά Χριστόν σαλού, του πατρός Λεωνίδα, κατά κόσμον Γεωργίου Καλοχλωρίδη. Η γυναίκα και ο γιος του, που άφησε πίσω του, μια μοναχή, ένας αλκοολικός ταξιτζής, ένας ναυτικός, ένας παλιός σύντροφός του από τα χρόνια του αντάρτικου, ένας αρχιμανδρίτης, ένας θεολόγος που μελετά τη ζωή του και άλλοι, πολλοί, διαφορετικοί άνθρωποι, διαφορετικές μαρτυρίες, τρόποι, σκέψεις, κατανοήσεις, προσφέρουν στον Αναγνώστου ό,τι νομίζουν για γνώση, σπαράγματα μιας ζωής σκορπισμένης ανάμεσα σε αγρούς και πόλεις, σε ερημία και πολυκοσμία, στο λογικό και στο παράλογο. Θαύματα και θαυμαστά γεγονότα, που τα διηγούνται άνθρωποι αμφιβόλου ψυχικής και διανοητικής κατάστασης, αποδοχή και απόρριψη, αφοσίωση και αποστροφή. Στο τέλος υπάρχουν λίγες σελίδες από ένα τετράδιο που ο ίδιος ο Σαλός έγραφε, κομμάτια από κείμενα, ανολοκλήρωτα, φράσεις σπασμένες, λέξεις κατακερματισμένες, ό,τι μπορεί να δώσει ή να αποδώσει κάποιος. Μια ζωή σε αμφιβολία.

Η ΕΜΦΑΝΙΣΗ

Το απόγευμα της 5ης Μαΐου του 2010 στη Σταδίου, ο Ιωάννης Αναγνώστου, υπάλληλος τραπέζης, γλυτώνει τη ζωή του και χάνει τα λογικά του. Έχοντας περάσει μια περιπέτεια σοβαρή με την ψυχική του υγεία, που τον έφερε να συνομιλεί με έναν από τους πιο γνωστούς ψυχίατρους πριν χρόνια, τα πάντα συγχέονται, τα πάντα μπλέκονται, τα πάντα στρεβλώνονται, σε μια ψυχή που πονά, σε ένα κορμί που σέρνεται, σε ένα μυαλό που αδυνατεί να συλλάβει την πραγματικότητα. Διαλέγεται, σε μια πορεία από την Κοραή μέχρι την Βουλή, που εφιαλτικά επαναλαμβάνεται, με συντρόφους τους τρεις ήρωες και τον γιατρό του, όπου φαντασίωση και πραγματικότητα, παρελθόν και παρόν, ο ίδιος ο τόπος, η σειρά των γεγονότων, αλλάζουν θέση, όπου η αλήθεια μεγαλόπρεπα παραχωρεί τη θέση της στο ψέμα, όπου το ψέμα δεν μπορεί παρά να είναι αληθινό, όπου το χθες των πολλών, μπλέκεται με το σήμερα του ενός, όπου η πορεία ενός διαταραγμένου και πονεμένου ανθρώπου, ταυτίζεται με την πορεία του λαού. Μια περιστροφή ακατάσχετη του χώρου και του χρόνου, του λογικού και του παράλογου, ένα σκληρό ταξίδι συλλογικής αυτογνωσίας, μια άπειρη προσωπική δοκιμασία.

τεύχος 32-33

Περιεχόμενα τεύχους 32-33

τεύχος 30-31

Περιεχόμενα τεύχους 30-31:

02 Επιστολή νέων για το τονικό σύστημα
03 Εκδοτικό σημείωμα, Από αγορά να ξαναγίνουμε κόσμος
04 Ανδρέας Βιτούλας, Ο πλούσιος και ο δράκος
08 Και εν οίκω και εν δήμω
10 Μ.Ν., Αλφάβητο
12 Γιώργος Κουτσοδιάκος, Σκυλί που γαυγίζει δεν δαγκώνει
13 Μ.Ν., Πιπέρι στο στόμα
16 Παναγιώτης Ψυρίλλος, Ντιριντάχτα
17 Γιώργος Γκέλμπεσης, Αλληλεγγύη
18 Κώστας Τσίβος, Νίκος Ζαχαριάδης
24 Βιργινία Γιολδάκη, Χαμένες ώρες και οράματα
25 Ηλίας Αλεξανδρής, Η “Άνοιξη“ του Οκτώβρη του ‘40
31 Ιωσήφ Ροηλίδης , Από την έκπτωση στον αφανισμό
37 «Το έτερό μου 3/4»
    Η Σ. Κόρδη συνομιλεί με τον Κώστα Λάβδα
38 Ν. Δ. Τριανταφυλλόπουλος, Στα δώματα της Κίρκης
40 Παναγιώτης Θωμάς, Ποιητικό πεντόσταγμα ενοποιού ευθύνης
44 Στάθης Κομνηνός, Γράμματα Σπουδάματα
46 Ιωάννα Λιακοπούλου,  Άγονη γραμμή
46 Μαρία Παναγοπούλου,  Ποίηση
47 Αναστάσιος Θεοφιλογιαννάκος , Μακριά από τον πολιτισμό
48 Yves Bonnefoy, Δυό ποιήματα

τεύχος 28

Περιεχόμενα τεύχους 28:

Tεύχος 26

 Περιεχόμενα τ. 26:
02 Κωστής Παλαμάς, Σβησμένες όλες οι φωτιές
03 Εκδοτικό σημείωμα, Ex occidente lux
04 Κωσταντίνος Μπλάθρας, Χρέος,
        μια πληγή στην κουτσή μας ελευθερία
08 Και εν οίκω και εν δήμω
10 Μ.Ν., Αλφάβητο
12 Περιθωριακός Χ, Η τρύπα στα Μeσ@
13 Μ.Ν., Πιπέρι στο στόμα
16 Προγραμματικό πλαίσιο για τη νέα Μεταπολίτευση
17Θεόδωρος Παντούλας, Finis Graeciae
21 Ιωάν. Λάμπρου, Η εξέγερση των Τουρκοκυπρίων
22 Σωτήρης Μητραλέξης, Οι εκλογές μαντινάδα
24 Δημήτρης Κοσμόπουλος, “Βάσανο Χάριτι Θεία”
25 Ηλίας Αλεξανδρής,  Η Πάττυ κι ο απόπατος
29 Σάββας Παύλου, Σύγχρονες εκφράσεις εκφασισμού
30 Αρχιμανδρίτης Ανανίας Κουστένης,  Και στην Πόλη!
34 Θεόδωρος Παντούλας,  Αμερικανιές
35 Το τραγούδι είναι σαν το ψωμί
    Μια συνομιλία του Κ. Μπλάθρα με τον Νίκο Παπάζογλου
39 Γιώργος Κυριακού, Ο Κώστας φυλάει τη γενιά του
40 Κώστας Λιούλιος,  Η παιδεία στον χώρο της Εθνικής Ελληνικής Μειονότητας
42 Δέσποινα Αθανασιάδου - Στεφανουδάκη,  Εκδοχές ξενιτείας και θανάτου
44 Θανάσης Ν. Παπαθανασίου, Κατά Αντιχρίστου
46 Ιωάννα Λιακοπούλου, Άγονη γραμμή
47 Τζέφρυ Χιλλ, Δύο χορικά - πρελούδια

τεύχος 25

Αναλυτικά τα περιεχόμενα του τεύχους έχουν ως εξής:

τεύχος 24

περιεχόμενα τ. 24:

τεύχος 23

Περιεχόμενα τ. 23: